ufologia

დღეს ჩამოვედი სვანეთიდან. ჩემი პირველი გამგზავრდება არ იყო მარა მაინც დავიღალე სასტიკად და მემგონი სულ დავიღლები მანდ. გზა არი სასტიკი და ამ სასტიკ გზაზე ნივით უნდა იხვანცალო 5 საათი..
ამჯერად ორი კაცი მყავდა, თავიდან გეიები მეგონენ მარა მხოლოდამხოლოდ მეგობრები ყოფილან, ერთს დაჟე გირლფრენდი ყავდა იქ ამერიკაში, ხოდა ერთი დიდი კაცი იყო ბელგიიდან რობერტი ერქვა და მეორე პატარა კაცი იყო და ალანი ერქვა სახელად და ამერიკიდან იყო და ძალიანაც ეტყობოდა, დარბილებული რ–ებით ბაზრობდა “რარარარარ” და ვერაფერს ვიგებდი. ამ ალაბს ერთი თითი ქონდა მარჯვენა ხელზე იმიტორო 12 წლის რო იყო დენმა დაარტყა და მერე ამპუტაცია გაუკეთეს და კიდე თავზე აქ შრამები და ქუდს მაგიტო არ იხდის არასდროს და კიდე ფეხზე აქ. მარა წუწუნა იყო და დებილი ბავშვივით იქცეოდა ხოლმე არვიცი შეილება ეგ გადატანილი ტრავმის შედეგია.. ხოლო რობერტა კაი მუჟიკი იყო
უშგულში ავედით და შხარისკენ წავედით და მანდ დავცურდი ტრაკით და ტალახში ერთი წუთი ვისრიალე მერე წამოვედით და ორი საყვარელი ბიჭი და გოგო შეგვხვდა შეყვარებულები იყვნენ თბილისიდან სახელად გიორგი და მთვარისა და ფეხით დადიოდნენ მთელ სვანეთში და დამევასნენ და წავიყვანეთ ჩვენი პატარა ნივით კალამდე. ხოლო ის ამერიკელი ალანი წუწუნებდა და არ მოდიოდა “როგორ ჩავეტევითო” მეთქი “კაი შეჩემა კალა ახლოა ხალხს დავეხმაროთ” და როგორციქნა ჩაჯდა უკმაყოფილო სახითურთ.
კალაში ჩავიყვანეთ და გოჩას (ჩვენი სვანი მძღოლი) ნათესავების ოჯახის ორომტრიალში ამოვყავით თავი. რახი, შაშხი, სულუგუნი, ხახვი უცებ გაჩნდა ეგრევე გარეთ დიდ ქვაზე რომელიც მაგიდის როლს ასრულებდა. ეს დავლიეთ და წავედით, მერე იფარში ისევ ჩვენი გოჩიეს საძმაკაცო შეგხვდა და ამაწამს ნივის კაპოტზე გაჩნდა რახი, ყველი და პური. ესეც დავლიეთ მე და მძღოლმა, მისტერ ალანი და მისტერ რობერტი ცოტას სვავდნენ არ უნდოდათ. ხოდა ამ ჩვენი გალეწილი მძღოლით უკვე სიბნელეში ჩავაღწიეთ მესტიაში სადაც ღამე ვრჩებოდით. ხოდა იმედია არ ჩაგვიშვებენ მისტერ ალანი ან მისტერ რობერტი რო პაპუტჩიკები წავიყვანეთ და დავლიეთ თან თორე შეილება გაგვაგდონ :E მარა უარის თქვა ისეთი პონტი იყო.. ისეთი რომელიც სვანეთში არშეილება. მეორე დღეს მესტიაში ვიარეთ მე რობერტამ და ალანამ, მუზეუმი, მარგიანების კოშკი და სახლი, მაცხოვრის ეკლესია და მანდვე არსებულ სახელოსნოში შევიყვანე სადაც ადგილობრივი მხატვრის ნახატები გამოფენა და თანაც გაყიდვა იყო, ავტორი ერთი საყვარელი ბებერი ბაბუ იყო რომელსაც თურმე ნიუ–იორკის ერთერთ ხელოვნების აკადემიაში და ლონდონის “როიალ ჰოლლ”–შიც კი ქონდა გამოფენები და თან გაყიდვები, ხოდა რობერტამ იყიდა ორი ნახატი. მერე ტყეში ვიბოდიალეთ ჯვარზე ასვლა გვინდოდა მარა დრო აღარ გვქონდა და უკან წავედით.. და კიდე ოჯახში სადაც ვრჩებოდით ძალიან საყვარელი კავკასიური ნაგაზის ლეკვი ყავდათ სახელად ჰემი.. ხოდა დღეს წამოვედით და ვსო. ა და კიდე გავცივდი და 25ში ხევსურეთში მივდივარ ტურში პალატკებით. ფეხით იქნება გადასვლა ხევსურეთიდან ყაზბეგში 5 დღიანი..